«چند وقتی بود کارگرا از اینکه کارخونه‌دار‌ها حقوقشونو نمی‌دادن اعتراض داشتن. حاجی رفت با کارخونه‌دار‌ها به نفع کارگرا صحبت کرده، اما این طاغوتی‌های لامذهب دنبال خراب کردن حاجی بودن و شروع به زدنش کردند و در نهایت حاجی در بیمارستان بستری شد ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات شهید «احمدعلی طاهرخانی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

جانباز «حمزه‌علی قربانی» با اشاره به ترکیب نیرو‌های رزمنده در میانه‌های جنگ تحمیلی، تاکید کرد که برخلاف تصور عموم، حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد نیرو‌های حاضر در عملیات‌ها، اعزام مجددی بودند و این ثبات نسبی، عاملی کلیدی برای کاهش تلفات و افزایش تجربه رزمی به شمار می‌رفت.

«مردی به نام حاج جبار بر بلندایی ایستاد، سینه خود را گشود و فریاد زد: «بزنید! ما عاشق شهادتیم.» این صحنه، نقطه عطفی بود که ترس از اسلحه‌های ارتش را به خشم و شجاعتی تبدیل کرد که ماموران را به فراری خفت‌بار واداشت و به تصرف پاسگاه پلیس منجر شد....» ادامه این خاطره از زبان «طاهره طاهری‌ها» یکی از زنان امدادگر استان قزوین را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

«در بند عمومی زندان اوین با ابتکاری ساده، فضای یاس و انفعال را به برنامه‌ای منظم برای نماز، ورزش و تبادل کتاب و میوه با دیگر سلول‌ها تبدیل کردیم ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات «حسن اصغرزاده» از ندانیان سیاسی قبل از انقلاب اسلامی است که تقدیم حضورتان می‌شود.

«به دکتر گفتم تشنه‌ام، دکتر به پرستار گفت: «فقط لب‌هایش را خیس کنید.» پرستار پنبه‌ای خیس می‌کرد و روی لب‌هایم می‌زد، ولی تشنگی آنقدر شدید بود که دوست داشتم پنبه را بجوم.» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات جانباز ۷۰ درصد «اسدالله آشوری» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

«داشتم با درافشان کل‌کل می‌کردم بدون اینکه متوجه باشم. برای لحظه‌ای ساکت شد. نگاهم افتاد به چشم‌های رنگی‌اش. دیدم بغض کرد و گفت راست می‌گویی پسر جان! آدم‌ تا از خودشان نباشد نه آن‌ها را درک می‌کند و نه این‌ها او را محرم اسرار می‌دانند! گفتم حاج‌آقا بروم آب قند بیاورم مثل این‌که حالتان خوش نیست گفت نه بم بم! ممّدتان شهید شده! ....» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات «غلامحسن حدادزادگان» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

«از شرایط لبنان خبر داشتم و می‌خواستم این مأموریت را بروم. آماده شدم و وسایلم را جمع کردم. ماجرا را به عمه‌ام خبر دادم و ایشان کلی ناله و زاری کرد و ... تا دم غروب که به من خبر دادند شما نمی‌توانید به لبنان بروید ...» ادامه این خاطره را از زبان رزمنده دفاع مقدس «دکتر پرویز لطفی» در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

«من دانش‌آموز درس‌خوان مدرسه بودم و فقط دوست داشتم به درس و مدرسه فکر کنم و اصلاً در حال‌وهوای ازدواج و این حرفا نبودم، اما رسم خانواده‌ها، ساز دیگری می‌زد ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات همسر شهید «علی‌کرم چگینی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

«آقای درافشان مرا دوباره خواست. موقع ورود به اداره یک زن چادری مسن از بنیاد خارج شد. جرات نگاه کردن به زن را نداشتم. می‌ترسیدم مادری باشد که رهایش کردم. آن روز لال‌ترین روز بنیاد شهید بود....» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات «غلامحسن حدادزادگان» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

«در حالی که عراقی‌ها هم تا بالای سرمان آمده بودند. ما هفت نفر بودیم و عراقی‌ها با اسلحه‌هایشان ما را نشانه گرفته و مرتب اشاره می‌کردند که به پشت برگردیم و دست‌هایمان را ببریم پشت سرمان، ما که نمی‌دانستیم آنها چه قصدی دارند، فکر می‌کردیم که می‌خواهند ما را به رگبار ببندند ...» ادامه این خاطره از آزاده و جانباز «عزیزالله فرجی‌زاده» را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.