همسر شهید «محمد گلزاری» می‌گوید: «شهید خیلی مردم‌دار بود و اخلاق خوبی داشت. همراه برادرش به جبهه رفت، هر دوی آنها داخل یک تانک بودند که خمپاره می‌زنند و هر دو برادر با هم شهید می‌شوند.»

علی اکبر زکی پدر شهید "احمد زکی" در خاطراتی از فرزند شهیدش گفت: «احمد در اخلاق و رفتار زبانزد عام و خاص بود. او در آخرین نامه اش وصیت کرده بود که دلش می خواهد گمنام بماند و اگر چیزی از او بازگشت در قطعه هفتاد و دو تن گمنام به خاک سپرده شود و همینطور هم شد. 9 سال بعد از شهادتش تنها پلاک و چند تکه استخوان از او برایمان آوردند.»

شمسی فراهانی از اهالی روستای ویسمه و همسر شهید "ابراهیم مسن آبادی" در اهمیت روحیه انقلابی همسرش و تاثیر قرآن در زندگی آنها و تربیت فرزندانش خاطراتی گفتند و از روزی یاد کرد که همسرش برای کسب تکلیف به خدمت آیت الله گلپایگانی رسید و ایشان از قریب الوقوع بودن انقلاب گفتند و شهید مسن آبادی بعد شنیدن این خبر عکس شاه را از دیوار کند و عکس امام را به دیوار زد.

«احمد بهزادی» جانباز ۶۰ درصد جنگ تحمیلی می‌گوید: «شب عملیات دارخوین بود که با رزمندگان دور هم جمع شده بودیم و نیت کردیم که اگر فاو و ام‌القصر را تصرف کردیم، همین جمع سینه‌خیز به کربلا برویم، اگر جنگ تمام شد، باز با همین جمع می‌رویم. تعدادی از رزمندگان در همان عملیات به شهادت رسیدند و چون قول داده بودیم همه با هم برویم، این آرزوی دیرینه را در دل دارم و هر ساله بی‌تاب رفتن به کربلا هستم.»

همسر شهید «محمد ملاح» می‌گوید: «بار اول که برای جبهه نام‌نویسی کرد به جبهه نفرستادنش که شهید ناراحت شد و به خانه آمد با اصرار زیاد بالاخره شهید را به جبهه فرستادند. تو عملیات بیت‌المقدس با رمز علی بن ابی طالب مفقودالاثر شد. ما برای شهادت آماده بودیم، این‌ها خواست خداوند است.»

همسر شهید «محمد رئیسی» می‌گوید: «شهید خیلی مرد شریفی بود، به حدی شوخ بود که حتی تو جبهه هم بهش خوش می‌گذشت. از جبهه برایم نامه نوشت، نوشته بود به بچه‌ها بگویید یک مسابقه فوتبال تدارک ببینند که داریم می‎‌آییم.»

مادر شهید "ابوالفضل حسین خانی" در خاطراتی از اخلاق و رفتار نیکوی فرزند شهیدش گفت: «او در اخلاق و رفتار بسیار خوب بود و با همه بسیار خوب وقتی می دید رفقایش در جبهه شهید شده اند طاقت ماندن نداشت و بسیار سفارش میکرد که گوش به حرف منافقین ندهید و تنها به امر رهبری توجه داشته باشید ».

همسر شهید «قاسم عسکری» می‌گوید: «شهید انسان خیلی خوبی بود، یک کاغذ برایم آورد و گفت پایین آن را انگشت بزن، بهش گفتم من به رفتنت رضایت میدهم، اگر شما به جبهه نروید پس چه کسی برود.»

همسر شهید «غلامعباس عفیفه» می‌گوید: «خیلی آدم درست و محترمی بود، فرایض دینی را مرتب به جا می‌آورد. به حدی خوب بود که حتی خانواده‌ام او را از بچه خود بیشتر دوست داشتند. هیچ وقت فکرش را نمی‌کردم که به جبهه برود و دیگر برنگردد حتی تا دو سال باور نمی‌کردم که همچین اتفاقی برایش افتاده است.»

محمدحسین موجودی پدر شهید "ابوالقاسم موجودی" در خاطراتی از فرزندش گفت: «این پسر خود را آماده شهادت کرده بود وگرنه به این سن و سال نمی آمد که بخواهد به جبهه برود. 14 نفر از روستای داودآباد راهی جبهه بودند که ابوالقاسم خود را بین آنها راهی جبهه کرد».

پدر شهید "عبدالرضا جودکی" در خاطراتی از فرزند شهیدش گفت: «عبدالرضا از کودکی بسیار علاقه به مسجد داشت و همیشه همراه من به مسجد می آمد. انقلاب و جنگ تحمیلی که شروع شد با اینکه دو برادرش جبهه بودند، او هم خودش ثبت نام کرد و راهی جبهه شد. با اینکه سن و سالی نداشت ولی به این عقیده رسیده بود که رفتن جبهه بر او واجب دینی است.»

همسر شهید «رحمان پوردهقان» می گوید: همسرم چند روز قبل از شهادتش یک فقیر را می بیند و تا جایی که در توانش بوده به او کمک می کند و می گوید؛ برای شهادتم دعا کن. همسرم آدم بزرگ و پاکی بود. از وصف او گفتن واقعاً سخت است.

همسر شهید گرانقدر «کریم قهرمانی» اینگونه سخن می‌گوید: زمانی که خبر شهادت همرزم شهیدش را برایش گفتند از فرمانده چندین بار اجازه خواست که برگردد و پیکر همرزمش را برگرداند. پس از اصرار فراوان و جلب رضایت فرمانده رفت و در کنار همرزمش به شهادت رسید.

مادر شهید گرانقدر «سیف الله اسماعیل زاده» اینگونه سخن می‌گوید: زمانی که می خواست برای آخرین بار از منزل بیرون برود به سمت من برگشت و گفت: مادرجانم لطفا بعد از شهادتم برایم گریه نکنید من به راهم آگاهم و می دانم به شهادت می رسم. من هم گفتم نه پسرم تو برای آسایش ما به میدان می روی و من خیلی خوشحالم.

همسر شهید «ولی اله عبدالهی» میگوید: همسرم خیلی اولاد دوست بود. همیشه میگفت؛ کاش دختری داشته باشم که نامش را زینب بگذارم چون زینب مادر، دختر و خواهر شهید است.

همسر شهید «علی هاشمی‌پور» می‌گوید: «شهید زیاد به ماموریت می‌رفت، به شهید می‌گفتم که بعضی از ماموریت‌ها را نرود چون بچه کوچک داشتیم و برایم سخت بود، می‌گفت اگه من نروم و شخص دیگه‌ای هم نرود پس تکلیف آینده چه می‌شود. شهدا رفتند و ما مانده‌ایم، انشاالله شهدا ما را در آن دنیا شفاعت کنند.»

«آسمان، آبی‌تر» مجموعه کلیپ‌های مصاحبه با والدین شهدا، آزادگان و جانبازان دفاع مقدس استان یزد است. این برنامه در استودیو بنیاد شهید و امور ایثارگران با همکاری صدا و سیمای مرکز استان ضبط و پس از تدوین از شبکه استانی یزد پخش می‌شود. این قسمت از «آسمان، آبی‌تر» با جانباز سرافراز «حسین دهستانی اردکانی» به مصاحبه پرداخته است. این جانباز سرافراز چنین روایت می‌کند: « از سرما داشتم یخ می زدم چشمانم را باز کردم دیدم در سردخانه هستم. نای فریاد زدن نداشتم.» نوید شاهد شما را به دیدن این مصاحبه دعوت می‌کند.

همسر شهید «علی محمدحسینی تختی» می‌گوید: «زمانی که جنگ شروع شد، من و شهید در خرمشهر زندگی می‌کردیم و با سختی زیاد خودمان را به شیراز رساندیم و از شیراز به بندرعباس آمدیم، شهید در تاریخ یک مهر برای جبهه خودش را معرفی کرد و در تاریخ 12 مهر به پادگان 05 کرمان اعزام شد. تنها خواسته‌ام این هست که مراقب باشیم خون شهدا پایمال نشود.»

«علی نجفیان متهور» درباره خاطرات دوران دفاع مقدس گفت: عشق به وطن و وطن پرستی همه را به سمت جبهه‌ها می‌کشاند.

«آسمان، آبی‌تر» مجموعه کلیپ‌های مصاحبه با والدین شهدا، آزادگان و جانبازان دفاع مقدس استان یزد است. این برنامه در استودیو بنیاد شهید و امور ایثارگران با همکاری صدا و سیمای مرکز استان ضبط و پس از تدوین از شبکه استانی یزد پخش می‌شود. این قسمت از «آسمان، آبی‌تر» با پدر و برادر شهید بزرگوار «ولی الله شفیعی سورک» به مصاحبه پرداخته است. نوید شاهد شما را به دیدن این مصاحبه دعوت می‌کند.