فاطمه رمضانی مادر شهید «حمید رمضانعلی» می‌گوید: «حمید زمانی که وقتش آزاد بود کتاب و مقاله می‌نوشت. به دانش آموزان درس می‌داد و شور کمک به هم‌نوع در وجودش موج می‌زد. زمانی هم که جنگ تحمیلی شروع شد به جبهه رفت. من راضی به رضای خداوند هستم که فرزندم در راه دفاع از کشورش به شهادت رسید.»

همسر «شهید بهرام آریافر» می‌گوید: همسرم در جبهه جنگ ایران و عراق فعالیت کرد و بار دیگر نیز تصمیم گرفت در مبارزه با مواد مخدر همکاری کند. زمانی که به او گفتم: تو دِین خودت را ادا کرده‌ای. وی در پاسخ گفت: یک سرباز زمانی که لباس نظامی را انتخاب می‌کند، باید همیشه آماده به خدمت باشد. «شهید بهرام آریافر» در کار خیر پیش قدم بود و منش پهلوانی داشت.

مادر شهید آئینه وند گفت: همیشه خواهرانش را به رعایت حجاب تاکید و سفارش می‌کرد در وصیت‌نامه‌اش هم این موضوع را قید کرده است.

پدر شهید علی عطری خطیبی گفت: فرزندم علی به عنوان امدادگر در جبهه فعالیت می‌کرد.

خدیجه ناظری مادر شهید «حمیدرضا عبدالرحیمی» می‌گوید: «حمیدرضا ۱۴ساله بود که عزم رفتن به جبهه را کرده بود. من به او می‌گفتم پسرم درست را بخوان و هنوز سنت کم است برای جبهه رفتن. می‌گفت امام فرموده باید بروم.»

همسر شهید «حسین دهقانی دودوی» می‌گوید: «مرد خیلی خوب و مهربانی بود. مرتب به خانواده و دوستانش سر می‌زد و صله‌رحم را به جا می‌آورد. یک روز که به مرخصی آمده بود گفت این بار که بروم دیگر باز نمی‌گردم تا اینکه مرخصیشون تموم شد و به جبهه برگشتن و شهید شدن.»

پدر شهید «منوچهر نوابی» می‌گوید: در جبهه گلوله که به پسرم اصابت می‌کند، سر او را از تن جدا می‌کند. پیکرش را بدون سر برای من آوردند و تنها نشانه او زیرپیراهن قرمز رنگی بود که به تن داشت و می‌گفت: می‌خواهم اگر بدنم خونی شد بواسطه رنگ قرمز زیرپیراهن شما متوجه خون نشوید.

«آسمان، آبی‌تر» مجموعه کلیپ‌های مصاحبه با والدین شهدا، آزادگان و جانبازان دفاع مقدس استان یزد است. این برنامه در استودیو بنیاد شهید و امور ایثارگران با همکاری صدا و سیمای مرکز استان ضبط و پس از تدوین از شبکه استانی یزد پخش می‌شود. این قسمت از «آسمان، آبی‌تر» با والدین شهید بزرگوار «ایوب بلبلی نیا» به مصاحبه پرداخته است. پدر این شهید بزرگوار چنین روایت می‌کند: «آخرین بار که فرزندم قصد اعزام به جبهه های جنگ را داشت، مادرش لباس رزم را بر تنش کرد.» نوید شاهد شما را به دیدن این مصاحبه دعوت می‌کند.

مادر شهید «صیدکریم شکری» می گوید: وقتی پسرم در دانشگاه تربیت معلم قبول شد، خیالم راحت بود که دیگر به جبهه نمی‌رود اما او همیشه برای جبهه رفتن مشتاق بود و بی‌اطلاع من به جبهه می‌رفت. وقتی خبر شهادتش را آوردند شوکه شدم و تا 7 سال بعد از شهادتش نتوانستم زندگی کنم و دست و دلم به هیچ کاری نمی‌رفت.

همسر «شهید غلامحسین ایرانی» می‌گوید: همسرم معتقد بود که باید در جبهه و کنار هم‌رزمانش برای دفاع از کشور حضور داشته باشد. وی با وجود شرایط سختی که در زندگی داشتیم به هیچ‌وجه رفتن به جبهه را ترک نکرد. بنده نیز افتخار می‌کنم که چنین مقامی نصیبم شده است و انشاالله بتوانم پیرو راهشان باشم.

همسر شهیده «زینب داستار» می‌گوید: «شهیده خیلی به واجبات معتقد بود، در تمام مراسمات شرکت می‌کرد و همیشه نمازش را به جماعت می‌خواند. گفت می‌خواهم جهت زیارت امام حسین (ع) به کربلا بروم، بهش گفتم فعلا نرو، اوضاع خراب است و ممکن است کشته شوی، گفت برای من افتخار است که تو راه حرم کشته شوم.»

مادر شهید غیبی فطرت گفت: چهل روز به عروسی پسرم مانده بود که خبر شهادتش را به ما دادند.

حاجیه خانم نسا شرکا مادر شهید «علی اکبر شرکا» می‌گوید: «بعد از شهات علی اکبر در کوه‌های حاج عمران، پیکرش را بعد از هفت سال هفت سال آورند وقتی به دیدنش رفتم پیکرش سالم بود، دعاهای داخل جیبش هم سالم مانده بودند و الان آنها را به یادگار نگه داشته‌ام.»

مادر شهید «عزیزالله قصاب» نقل می‌کند: «عزیزالله راهش را انتخاب کرد و عاقبت به خیر شد، از مردم انتظار دارم راهش را ادامه دهند.»

مادر شهید «اسداله بیات» می گوید: اخلاق پسرم خیلی خوب بود. وقتی من دیر به خانه می آمدم خودش غذا درست می‌کرد. اسداله برای من مثل فرشته‌ها بود. وقتی شهید شد یک چادر مشکی روی پیکرش انداختیم و یک تکه یخ هم گذاشتیم روی جگرش چون خودش وصیت کرده بود یخ بگذارید که اگر مادرم ناراحتی و گریه کرد من جگرم آتش نگیرد.

پدر «شهید حجت سوری» می‌گوید: فرزندم با آغاز جنگ و باتوجه به صحبت‌های امام خمینی (ره) که فرمودند جوانان و نوجوانان به جبهه بروند؛ ورزش و درسش را رها کرد و طبق دستورات امام راحل عازم جبهه‌های نبرد شد.

مادر شهید «حسن غلامی» می‌گوید: پسرم می‌گفت؛ مادر اگه غذا را خوب خوردید و گفتید الحمدالله سیر شدیم اینجور نیست، باید حتما به فکر کسی که ندارد باشید و به او کمک کنید. می‌گفت؛ باید بروم. گفتم نرو، گفت نمیتوانم بمانم، برادرهایم در جبهه دارند کشته می‌شوند من چطور در خانه بمانم؟!

«آسمان، آبی‌تر» مجموعه کلیپ‌های مصاحبه با والدین شهدا، آزادگان و جانبازان دفاع مقدس استان یزد است. این برنامه در استودیو بنیاد شهید و امور ایثارگران با همکاری صدا و سیمای مرکز استان ضبط و پس از تدوین از شبکه استانی یزد پخش می‌شود. این قسمت از «آسمان، آبی‌تر» با آزاده و جانباز سرافراز «محسن زارع زاده» به مصاحبه پرداخته است. این آزاده و جانباز سرافراز چنین روایت می‌کند: «پس از زخمی شدن اسیر شدم و مرا به اورژانس بردند. پزشک شیعه عراقی از دیدن من خوشحال شد و مرا مداوا کرد.» نوید شاهد شما را به دیدن این مصاحبه دعوت می‌کند.

ناصر کرداری پدر شهید «حسین کرداری» می‌گوید: «حسین با شروع جنگ تحمیلی شور حضور در جبهه را داشت. او دوران دبیرستان را سپری می‌کرد و از آنجا راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد. جبهه برایش مکانی مقدس شده بود و در اخلاق و رفتارش تاثیر گذاشته بود و نورانی شده بود.»

مادر «شهید سید مهدی میر محمد‌حسینی‌فشمی» می‌گوید: عشق به کربلا در نامه‌های فرزندم نمایان بود. او همیشه در کلامش از فاصله بین «مرز مهران تا کربلا» صحبت می‌کرد و می‌گفت آرزو دارد سفر کربلا نصیبش شود اما شهادت را خداوند به او هدیه کرد.