«والیه پیری» می‌گوید: 12 سال با مهدی زندگی کردم حتی یکبار هم از او ناراحت نشدم. با شهیدسید محمد سعید جعفری مثل برادر بود و با هم بودند در سردشت فرماندهی پادگان را به عهده داشت با او تماس می‌گیرند که نیاز به مهمات دارند که شهید خودش مهمات را می‌رساند و در راه برگشت با اصابت ترکش دشمن به شهادت می‌رسد.

«شهناز رفیعی» می‌گوید: همسرم، هر وقت دیر به منزل می‌آمد از او می‌پرسیدم کجا بودی؟ جواب می‌داد: از من سوال نپرس با دوستانم بود. وقتی خبر شهادتش را آوردند گفتند: محمد شهید شده که من در جواب گفتم محمد نداریم. بعدها متوجه شدم اسم مستعار داشته است.

«فرحناز رحمتی»، می‌گوید: همسرم، معلم بود و در روستا تدریس می‌کرد. بسیار مهربان و دلسوز بود و تا آنجا که می‌توانست نیازهای بچه‌های روستا را برطرف می‌کرد.

مراسم تشییع پیکر پدر شهیدان «آرایشی» در سرپل ذهاب برگزار شد.

جانباز کرمانشاهی «بهروز گراوندی»، می‌گوید: جنگ تحمیلی آغاز شده بود، مدارس به علت بمباران‌های دشمن تعطیل شده بودند ما هم در منزل با همه اعضای خانواده دور هم جمع شده بودیم که به کجا پناه ببریم سفره نهار پهن شده بود تازه می‌خواستیم نهار بخوریم که به یکباره موشک دشمن به زمین خورد و من همانجا مجروح شدم.

جانباز کرمانشاهی«ابراهیم سانبلی»، می گوید: سرباز سپاه بودم و سال 1366 در منطقه سومار مجروح شدم. ما برای حفظ آب و خاک وجب به وجب خون دادیم پس باید پشت انقلاب باشیم.

نوید شاهد کرمانشاه، بخشی از سخنرانی سردار سرلشکر «حسین سلامی» فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مراسم بزرگداشت سالروز عملیات غرورآفرین بازی دراز را تقدیم مخاطبان ارجمند می‌کند.

«سید فریدون حسینی»، می‌گوید: شهید فرهاد خدمت سربازی اش در نفت شهر بود، 15 روز مانده بود خدمت وظیفه اش به پایان برسد که روی مین می‌رود و شهید می‌شود.

«ناهید عارف»، می‌گوید: سال 1360 با هم ازدواج کردیم. شهید خلبان هوانیروز بود، بعدها به عنوان فرمانده او را به سردشت اعزام کردند زمانی که فرزندمان به دنیا آمد خیلی تاکید داشتند مراقب فرزندمان باش و خدا را شکر می‌کنم به لطف خدا و نگاه شهید توانستم فرزندمان را خوب تربیت کنم.

«خاور جواهری» می‌گوید: همسرم در کارخانه خانه سازی کار می‌‌کرد و کارگری بود که به عنوان بسیج کارگری به منطقه اعزام می‌شود و می‌گفت: دوست دارم در راه امام شهید شوم و همین طور هم شد.