محمد رضا عباسی یکی از شهدای بعد از جنگ تحمیلی در وصیت نامه خود نوشته است: جوانان ما باید پیش از آن که مرگ سیاه دامن گیرشان شود، مرگ سرخ را استقبال کنند.
همسر شهید مدافع حرم حسین علیخانی گفت: یکی از همرزمانش دیده که شهید در لحظات آخر لبش تکان میخورد. جلو میرود تا شاید حسین وصیتی داشته باشد؛ اما میشنود که همسرم ذکر یا حسین (ع) را زمزمه میکند و سپس به شهادت میرسد.
شهید فرامرز آماده در بخشی از وصیت نامه اش می گوید: به نام الله یکتای بی همتا ،خدایی که تنها امید مستضعفان است، یاور درماندگان و دستگیر بینوایان، امید نا امیدان و پناه بی پناهان و خدایی که ما را بیافرید و روزی داد.
شهید عبداله نظری چگنی در وصیت نامه خود نوشته است: حضور ما در جبهه مصادف شده است با عاشورا و تاسوعای حسینی و همه ی رزمندگان در حال راز و نیاز هستند و شور حسینی در سر دارند.
شهید علیرضا شفیع نیا معلم دلسوزی بود که در کنار معلمی وارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی می شود و در یک عملیات، با حمله ناجوانمردانه منافقین از پشت با ذکر "یا علی" به شهادت
می رسد.
شهیدعلیرضا مروتی در بخشی از وصیت نامه اش آورده است: این پیامم را به گوش منافقان و دشمنان اسلام برسانید که از کوری دل خود، ما را نا آگاه می خوانند ما آگاهانه و بیدار در این راه قدم نهاده ایم.
شهید مسعود بختیاری می گوید: آنهایی که به امید شکست انقلاب نشسته اند بدانند که این انقلاب هرگز شکست نخواهد خورد. پایه های انقلاب با خون هزاران شهید استوار است.
شهید بیژن آریش در بخشی از وصیت نامه خود نوشته است: ای شهیدان هر قطره از خون شما که ریخته شود دلاوری می پرورد که می رزمد. ما هم می آییم بله، خوشا آنان که رفتند.