علی خدایاری شهسواری " دوست شهید فرامرز جهان بیگی" روایت می کند: حمزه ابتدا نگاهی به کتاب هایش می کرد و می گفت می خواهم این کتاب ها گواهی بدهند که من به خاطر فرار از آنها به جبهه نیامده ام و حتی در این حال هم از آنها غفلت نکرده ام.

بهمن جمیاری همرزم" شهید شهاب خالصی" روایت می کند: نوایش آشنا بود و نایش گرم و زینت بخش بزم و مجلس عاشقان شهادت. در صدایش آهنگ عشق و علاقه به اهل بیت و شهادت موج می زد.

حسین عزیزی" برادر شهید فتح الله عزیزی " روایت می کند: یک روز که در اردوگاه قدم می زدیم گفت: نمی دانم زنده می مانم که پیروزی رزمندگان را ببینم؟

عبد ولی زرامین" دوست شهید حجت حسین آبادی " روایت می کند: هنگام شهادت نیز نام زیبای " امام حسین ( ع ) " از زبانش خاموش نشد.

صید عزیز رضایی" همرزم شهید میرزا جعفر پیری خاتون بانی " روایت می کند: شنیده ام از تحصیلات حوزه ی علمیه منصرف شده ای به خدا قسم اگر این سعادت تحصیل حوزه را نداشته باشی باید به حال خودت تأسف بخوری. گفتم: حضور در جبهه را چکار کنم؟ گفت: هر موقع قصد حضور داشتی اعزام شو، اما هیچ گاه از تحصیل دست نکش.

شهید "مصطفی بنی عامریان" در وصیت نامه خود نگاشته است: امیدوارم بعد از مردنم شمعی بالای قبرم بگذارید که به جای مادر در بالای سرم گریه کند چون بی مادرم.

شهید " توفیق بابایی داراب خانی" در بخشی از وصیت نامه اش آورده است: شهادت تزریق خون است به پیکر اجتماع، شهادت معراجی است ابدی، شهادت پروازی بلند و آسمانی است.

شهید " بیژن امجدیان " در بخشی از دست نوشته اش آورده است: اگر در راه وطن و اسلام شهید شدم مرا پیش یکی از دوستانم خاک کنید.

شهید "محمد مراد احمدی" در بخشی از دست نوشته خود نگاشته است: من با شهادت خویش حقانیت یک هدف و آرمان و ایدئولوژی را گواهی می دهم و مظلومیت و حقانیت خود را به امام امت و مردم آگاه زمان خود و نسل های آینده اثبات می کنم.

شهید "امیر نعمتی" در بخشی از وصیت نامه اش می گوید: ای عزیزان یارانتان را تنها نگذارید و مجال حرکت و توطئه به این گروهک های فریب خورده ندهید توطئه های شوم آن ها را که می خواهند بین ملت ما و مسئولین ما جدایی بیندازند را در نطفه خفه کنید.