مادر شهید سلمان حسینی با اینکه دلتنگی برای فرزندش در چهره اش موج می زند با بغض می گوید: خوشحالم که فرزندم به آرزویش که همان شهادت بود رسید و امیدوارم دیگر فرزندان ایران اسلامی هم سربلند و پیروز باشند.

همسر شهید «حسن فیض» می گوید: ازدواج ما کاملاً سنتی برگزار شد. زندگی ما کاملاً ساده بود و در طول 15 سالی که با ایشان زندگی کردم، حتی یک بار ایشان را ندیدیم که غصۀ مال دنیا را داشته باشند و با کمترین تجمل و زرق و برق زندگی شاد و با نشاطی داشتند و با تمام سختی و مرارت، زندگی بی‌دغدغه‌ای را برایمان فراهم می‌کردند.

شهید «علی اکبر باقری» در بخشی از وصیت نامه خود آورده است: برادران عزیز، شما حسین گونه زندگی کنید و حسین گونه از این دنیا بروید.

مادر شهید مدافع سلامت «فریبا بهرام نژاد» گفت: دخترم با عشق و علاقه خدمت در بیمارستان را انتخاب کرده بود. برای رسیدگی به درد بیماران با هزینه شخصی خود دارو و دیگر نیازهای آنان را برطرف می کرد تا اینکه در شب شهادت، پس از خواندن نماز و قرآن یادداشتی را در لای مصحف شریف قرآن می نویسند با این مضمون که خدایا بهشت را بدون فرزندم کسری نمی خواهم. دخترم با این آرزو و درحال ذکر و دعا به معبود رسید به گونه ای که در لحظه شهادت همچنان تسبیح خود را در دست داشت.

«شهید علیرضا احمدی» در بخشی از دست نوشته به یادگار مانده اش آورده است: شهادت هنر مردان خداوند است اگر لایق باشم شهید می شوم.

شهید«علی اکبر پاشایی»در بخشی از وصیت نامه خود آورده است: خدایا بار گناهانم سنگین است دیگر نمی توانم زنده باشم و خود را در حال دوری از تو ببینم. خدایا عشق تو تنها نگهدارنده ی من است.

شهید «عبدالوهاب قنبری» در بخشی از وصیت نامه خود آورده است: خانواده ام بدانند که راضی نیستم در مرگم ناشکیبایی به خرج دهند و یا اینکه سخنانی خلاف رضای خدا به زبان بیاورند. این راه را من از مدت ها پیش انتخاب کرده بودم.

همسر شهید «محمود محمدی» گفت: ما خانواده های شهدا ادامه دهنده راه شهدا هستیم و اجازه نمی دهیم خون شهدا پایمال شود و خدای نکرده اگر دشمن نظام جمهوری اسلامی را تهدید کند، ما خانواده های شهدا اولین کسانی هستیم که برای دفاع از این نظام و دفاع از خون شهدا داوطلب خواهیم شد.

«امیر محمد خانی» برادر شهید «اکبر محمد خانی» می گوید: برادرم با شهید صفر فتحی در یک روز زمستانی که مسافرش شد آشنا و سپس همسنگر و هر دو باهم مسافر بهشت شدند.

برادر زاده شهید« عسگر معین نژاد»، در روایتی می گوید: در یکی از روزهای قبل از شهادت عمو، برای خرید کتاب آمار سال سوم به کرمانشاه رفتیم. عمه ام به ما سفارش کرد که برای او یک روسری مشکی با مشخصاتی که داده بود، برایش بخریم. گویا خبر داشت عمو جان به شهادت می رسد و همین طور هم شد.