صفرپيامي برادر"شهيد محمد ولی پیامی" روایت می کند: ((غسل شهادت كرد چهره اش خيلي نوراني شده بود از او پرسيدم كه چرا غسل كردي؟ لبخندي زد و چيزي نگفت سكوت كرد و در آن سكوت جواب هاي زيادي پنهان بود.))
علي طاهري، همرزم شهيد "محمد ولی پیامی "می گوید: ((خمپاره انداز را درون يك دستمال سفيد قرار داده بودند به شوخي به آنها گفتيم نكندگوشت است و مي خواهيد ببريد و كباب كنيد كه شهيد بزرگوار لبخندي زد و گفت « مطمئن باشيد ما اين كباب را بدون شما ميل نخواهيم كرد. ))
پریسا نورایی- جانباز و خواهر دو شهید می گوید:((وقتی مادرم گریه می کرد من هم گریه می کردم. فکر می کردم قلبم درد می کند. دستم زخمی بود، اما بیشتر دلم برای خواهر هایم تنگ بود و مرتب چشمهایم را می مالیدم و گریه می کردم. ))
محمود عبدالقادری همرزم شهید" عارف فتاحی" گفت: شهید فتاحی مظهر سادگی و وقار بود و به واسطه اعتقادی راسخ که به خداوند متعال داشت همیشه مایه آرامش و الگویی بی نظیر و روحیه بخش برای همرزمان خود بود.
بیاختیار صحنه دردناک قیامت برایمان تجسّم یافت که زن و کودک، پیر و جوان چگونه میگریزند، امّا این بار نه از عذاب فراگیر الهی، بلکه از تجاوز خیانتپیشگان هموطنی که در دامن دشمن بودند و با آخرین سلاحهای پیشرفته برای فتح رؤیاها و آرمانهای پوچ و وعده داده شده استکبار جهانی و صدام به وطن و ملّت خود حمله و خیانت کرده بودند.
آماده عقبنشینی شدیم. تشنگی و گرسنگی تأثیر خود را گذاشته و نای حرکت را از ما گرفته بود. کلاه آهنی اختیار سر و گردنم را در دست گرفته بود و آن را به هر طرف که میخواست، کج میکرد. دیگر توان نگه داشتن سر را نداشتم. به نظر میآمد که کلاه آهنی ۱۰۰ کیلو شده است. یک نفر داد میزد: «زخمیها را جا نگذارید؛ اسلحهها را جا نگذارید...»
شهید "مراد کیهانی" در بخش از وصیت نامه اش آورده است:(( نمونه های فراوان از خود گذشتگی و ایثار امت قهرمان و شهید پرور را می بینم احساس شرمندگی می کنم و با تمام وجود از خدا خویش آرزو می کنم ای کاش، چندین جان داشتم و برای ادامه راه شهیدان عزیز و گران قدر این امت فدا می کردم.))
شهید "یداله آرنگ" در وصیت نامه خود آورده است:(( هیچ چیز جز کار برای رضای خدا و خدمت به اسلام عزیز و شهادت آرزوی من نیست و هیچ چیز جز شهادت نمی تواند گلوی تشنه مرا سیراب کند.))
شهید "بهمن اردلان" در وصیت نامه اش آورده است: (( خدا را در همه حال ناظر اعمال خود بدانید و در پیشگاه او معصیت نکنید و بدانید که مسافرید و همیشه در حال حرکت و روانه به سوی او هستید. ))
شهید" حمید آهاز" در وصیت نامه اش آورده است: (( هر چه ترور کنید، نمی توانید با خدا مبارزه کنید؛ چون خیلی ضعیف هستید که بتوانید با خالق خود مبارزه کنید.))