بزرگترین آرزویش شهادت بود
شهید «محمدکاظم طلابیان» بزرگترین آرزویش شهادت بود. همیشه وقت نماز یا زمان افطار روزه‌اش، دعا می‌کرد تا شهادت نصیبش شود.
وقت خود را در جبهه‌های خونین می‌گذراند
شهید «صمد اصفهانی» بعد از سه روز او به مرخصی آمد گفتیم حالت چطور است، گفت: چیزی نشده این بار شانس با ما نبود، فقط دستم ترکش خورد بعد از مدتی دوباره به جبهه رفت. تمام وقت خودش را در جبهه‌های خونین می‌گذراند.
همان کس که مرا به وجود آورد، از خانواده ام نیز مواظبت می‌کند
شهید «علی ماندگار عباس زاده مرزبالی» خواهرانش در خصوص رفتن او به جبهه مخالفت می‌کردند که تو زن و بچه داری و نباید بروی او در پاسخ خواهرانش می‌گفت: همان کس که مرا به وجود آورد، از این‌ها نیز مواظبت و نگهداری می‌کند.
الگوپذیری از سیره اهل بیت (ع)
شهید حسین تقی زاده با قرآن، این منبع نور و رحمت مانوس بود و در عمل به فرامین آن، کوشا. علاوه بر آن، با الگوپذیری از سیره اهل بیت (ع)، همواره سعی در کسب کمال معنوی و فضایل انسانی داشت.
همواره در پی کسب کمال معنوی و فضیلت انسانی بود
شهید علی اکبری با قرآن، این منبع نور و رحمت نیز مانوس بود و در عمل به فرامین آن، کوشا. علاوه بر آن، با الگوپذیری از سیره اهل بیت (ع)، همواره در پی کسب کمال معنوی و فضیلت انسانی بود.
با قرآن، این سرچشمه لایزال حق مانوس بود
شهید رحیمی‌خواجه پرورش‌یافته یک تربیت دینی بود، همواره در ادای واجبات و مستحبات اهتمامی خاص داشت و از محرمات اجتناب می‌کرد. با قرآن، این سرچشمه لایزال حق نیز مانوس بود و در عمل به فرامین آن کوشا.
ارادت خاص نسبت به اهل بیت و ائمه معصومین (ع)
در انجام واجبات و ترک محرمات می کوشید. ارادت خاصی به اهل بیت و ائمه معصوم داشت. او از مؤسسین و عضو هیئت امنای مسجد جامع زیروان بود و در تمام مجالس و محافل و شهادت‌ها و اعیاد، حضوری فعّال داشت.
حضور فعالانه در عرصه انقلاب
فعالانه در عرصه انقلاب وارد شد و به مردم کوچه و خیابان پیوست. او که عشق به ولایت و تبعیت از رهبر در دلش موج می‌زد، در مقابله با منافقین و دیگر گروهک‌های الحادی سرسختانه می‌ایستاد و مبارزه می‌کرد.
اهمیت زیاد به حق الناس
شهید ابوالفضل خیرالدین، به حق الناس خیلی اهمیت می‌داد و بعد از هر غذا دست هایش را به سوی آسمان بلند می‌کرد و می‌گفت خدایا کاری کن که هرگز حق الناس بر گردنم نیافتند.
جهت لبیک به فرمان امام به جبهه اعزام گردید
شهید نورعلی امامی برای انجام خدمت مقدس سربازی به جنوب اعزام شد. پس از اتمام خدمت هم جهت لبیک به فرمان امام به جبهه اعزام گردید و در درگیری‌های تن به تن و سنگربه سنگر رشادت‌های زیادی از خود نشان داد.