۷ اکتبر، فتح‌المبین فلسطینی‌ها
عملیات «طوفان‌الاقصی» در هفتم اکتبر ۲۰۲۳ بدون تردید یکی از مهم‌ترین نقاط عطف تاریخ معاصر در منطقه غرب آسیا محسوب می‌شود؛ رویدادی که معادلات امنیتی و نظامی را به صورت بنیادین دگرگون ساخت و بازتاب‌های گسترده‌ای در عرصه بین‌المللی به همراه داشت. اکنون در سالگرد این عملیات تاریخی، تحلیل زوایای گوناگون آن، ارزیابی دقیق پیامد‌های سیاسی و بررسی چشم‌انداز آینده نوار غزه از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. به همین مناسبت، در گفت‌وگویی اختصاصی و تفصیلی با خالد قدومی، نماینده جنبش مقاومت اسلامی (حماس) در ایران، به بررسی ابعاد مغفول و کلیدی این تحول بزرگ پرداخته‌ایم. در این مصاحبه، وی به تشریح زمینه‌های تاریخی، دلایل موفقیت میدانی مقاومت، موازنه جدید بازدارندگی و تغییرات حاصل‌شده در افکار عمومی جهان می‌پردازد. همچنین وضعیت جاری پس از توافقات آتش‌بس، چالش‌های امدادرسانی، ماندگاری هویت مقاومت در میان مردم غزه و فرجام پروژه‌های سیاسی دشمن از دیگر محور‌های مهم این گفت‌و‌گو است. در ادامه متن کامل این مصاحبه را می‌خوانیم:
برای سامان از مدرسه تا بهشت راهی نبود
«صدای جیغ بچه‌ها هنوز تو گوشمه»؛ این جملات تلخ روایت پدر شهید ۸ ساله «سامان کرم زاده» از آخرین تماس تلفنی با معلم مدرسه اش در لحظه بمباران است. هویت پیکر مطهر این کودک معصوم که در تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب به شهادت رسید، تنها با «زخم قدیمی لب» شناسایی شد.
فرزندان مجروحان جنگ اخیر با تأیید بنیاد شهید می‌توانند در مدارس شاهد ثبت‌نام کنند
هاشم صابریان گفت: با هماهنگی بنیاد شهید و وزارت آموزش و پرورش، افرادی که جراحت آنان در جنگ اخیر به تأیید بنیاد شهید در استان‌ها و شهرستان‌ها رسیده است، می‌توانند از شرایط ثبت‌نام در مدارس شاهد استفاده کنند؛ هرچند این عنوان به معنای احراز جانبازی نبوده و صرفاً برای تسهیل امور آموزشی در نظر گرفته شده است.
شهیدی که به او لقب شکارچی تانک را دادند
تولدش در اول فروردین ۱۳۴۷ در اراک، نویدبخش بهاری دیگر بود، اما تقدیرش در پاییز ۱۳۶۹ رقم خورد؛ آن‌هم چند ماه پس از بازگشت از اسارت. شهید بهروز ترکاشوند، نوجوان ۱۴ ساله‌ای که شناسنامه‌اش را بهانه کرد تا به جبهه برود، در کردستان جنگید، در فکه اسیر شد و در اردوگاه‌های بعثی با ۱۸ جای ضربات کابل بر پیکر، ذره‌ای از آرمان‌هایش عقب ننشست. اکنون برادرش بهزاد، خود از رزمندگان و جانبازان دفاع مقدس، از روزهایی می‌گوید که این قهرمان ملی با دست مجروح برای شهدا قرآن می‌خواند، در بین‌الحرمین شعار مرگ بر بعثی سر داد و سرانجام در آذر ۶۹، در خیابانی در ورامین، به یاران شهیدش پیوست.
مادر و دختر مینابی دست در دست هم تا بهشت رفتند
۹ اسفند ۱۴۰۴ برای همیشه در قلب امید ذاکری حک شد. روزی که همسرش شهیده الهام کریمی، معاون دلسوز مدرسه، و دختر هفت ساله‌اش شهیده حنانه ذاکری، دانش‌آموز کلاس اول، در مدرسه شجره طیبه میناب در کنار هم، اما نه در آغوش هم، آسمانی شدند. مادر در اوج مسئولیت، دختر در اوج کودکی. مادری که جان بچه‌ها را نجات می‌داد و دختری که آرزوی مفید بودن برای دیگران را داشت، یک لحظه هر دو بی‌صدا پرواز کردند. امید ذاکری پدر و همسر این دو شهیده از این داغ سنگین می‌گوید.
قصه یک عروج خانوادگی/ چهار شهیدی که تقدیم وطن شدند
شنبه ۹ اسفند ماه ۱۴۰۴ برابر با دهم رمضان، منزل مسکونی خانواده سردار سرتیپ دوم «مهدی شاکری»؛ نماینده ولی فقیه در امور مالی ستاد مشترک سپاه در شهرک کلاهدوز تهران که در حال تخلیه محل سکونت خود بودند، هدف حادثه انفجار قرار گرفت و او به همراه همسرش شهیده «زهرا غلامی» و دو فرزند نوجوانشان «محسن» (۱۶ ساله) و «حسین» (۱۴ ساله) همگی به درجه شهادت نائل آمدند. مادر و پدر شهیده زهرا غلامی، خانم «عصمت باقری» و آقای «غضنفر غلامی»، با چشمانی اشکبار از روزهایی می‌گوید که داماد سردارش را با سادگی تمام پذیرفت، از نوه‌هایی که همیشه کمک‌حال مادر بودند و از صبری که از حضرت زینب (س) در برابر این داغ ها آموخته است. همه چهار شهید در قطعه ۴۲ بهشت زهرا (س)، ردیف‌های ۱۹ و ۲۰، کنار هم آرام گرفته‌اند. روایت او نه فقط یک گزارش خبری، که درس عشق، سادگی و غیرت است.