شهيد حميدرضا رفيعي

سال
56، در اوج خفقان رژيم شاهنشاهي ، همراه با تعدادي از نيروهاي مذهبي ،
بصورت مخفيانه ، اعلاميه‍ها و نوارهاي حضرت امام را تكثير و پخش مي‍كرد او
راساً اقدام به تشكيل گروهي جهت فعاليتهاي انقلابي كرده است، به دنبال
ارتباط با منبعي مورد وثوق مي‍گشتند، لذا اين ارتباطات برقرار گرديد و تا
پيروزي انقلاب اسلامي ، فعاليت‍هاي چشمگير ايشان ادامه داشت.

پس
از ورود حضرت امام (ره) به وطن، به همراه شهيد محسن رفيعي براي زيارت
ايشان ، به مدرسه رفاه تهران رفت. و در اجراي فرامين حضرت امام (ره) آماده
خدمت در هر نقطه از كشور اسلامي بود، و در اين راه سر از پا نشناخته به
استقبال خطر مي‍رفت.

با
پيروزي انقلاب اسلامي ، در دفاع از مردم مظلوم و محروم به سپاه پاسداران
پيوست و نزديك به يك ماه در روستاهاي ستم خانها، به تثبيت انقلاب و اشاعه
فرهنگ اسلام پرداخت پس از آن در شهرباني كلانتري منطقه 4، به خدمت مشغول
شد.

آقا
حميد در سال 63، به عنوان مسؤول آموزش نظامي قرارگاه سوم سپاه، معرفي
شدند. و پس از مدتي به اتفاق سه نفر ديگر در دوره دافوس ارتش شركت كرد، و
در تاريخ 26/6/59 با دختري متين ازدواج كردند و هر چه سريعتر مانند قبل به
جبهه بازگشتند.

ايشان
به اتفاق 3 تن از فرماندهان نيروي زميني سپاه در منطقه عملياتي والفجر ده
در منطقه حلبچه به سر مي‍بردند كه بر اثر بمباران شيميايي از ادامه مأموريت
باز ماندند و بالاجبار به اوژانس مراجعه كردند، متاسفانه به علّت بمباران
اورژانس مجبور مي‍شوند، به وسيله همان اتومبيل كه در حين بمباران در
اختيارشان بود، به راه خود ادامه دهند. تا اين كه به شهر باختران مي‍رسند.
در باختران بدليل نفوذ مواد سمي و شدت جراحات قادر به ادامه راه نشدند و از
طريق فرودگاه باختران به تهران، جهت ادامه درمان منتقل مي‍شوند.

سرانجام
حميد ققنوس‍وار، با پرو بالي سوخته در راه دوست، صاحب درجاتي والا شده
بود. مفاهيمي از صبر و استقامت، حوصله و ايمان در او شكل گرفته بود كه در
برهه‍هايي كوتاه گاهي رشحه‍هايي از آن همه بزرگي بر اطرافيانش روشن مي‍شد. و
با اين صفات برين به ملكوت اعلي پيوست.