سنگری که شاهد آخرین قدمهای رحیم بود

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «رحیم آتشباز» ۲۳ مهرسال ۱۳۴۵ در شیراز دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را تا پایان سال دوم راهنمایی گذراند. آبانسال ۱۳۶۲ به ندای امام خویش لبیک گفت و راهی جبهههای نبرد شد. به مدت دو ماه در واحد مخابرات جبهه به خدمت کرد. وی سرانجام ۲۱ بهمن سال ۱۳۶۲ منطقه کوشک به شهادت رسید. پیکر پاکش پس از تشییع در گلزار شهدای شیراز به خاک سپرده شد.
متن خاطره «۲» :
همرزمان شهید «رحیم آتشباز» در خاطرهای از او چنین روایت میکنند: «رحیم جوانی بود سرشار از مهربانی، در عین حال شجاع و نترس. لبخند شیرینش هیچگاه از چهرهاش محو نمیشد و اخلاق خوش و رفتار بزرگوارانهاش هنوز در ذهن همه ما زنده است.
علاقه فراوانی به ورزش داشت و در رشتههای کشتی و شنا مهارت چشمگیری از خود نشان میداد؛ چندین بار در مسابقات کشتی رتبههایی کسب کرده بود و همیشه با انرژی و نشاط در میدان ظاهر میشد.
چند شب مانده به شهادتش، در همان سنگر با جمعی از برادران رزمنده کشتی گرفته بود. بچهها میگفتند آن شب چهرهاش لبریز از خنده و شادی بود؛ گویی چیزی جز روحیه بخشی به دیگران در دل نداشت. او به کوهنوردی نیز علاقه فراوانی داشت و غالباً همراه دوستان و برادرانش در اردوها و برنامههای ورزشی شرکت میکرد.
اما در ساعات آخر عمر دنیاییاش، حال و هوای دیگری داشت. رحیم چند ساعت پیش از شهادت کمی ساکت شده بود و گاه زیر لب زمزمههایی میکرد؛ کلماتی که شاید تنها خودش و خدایش معنای آن را میدانستند. آن روز وقتی قدم برمیداشت، قامت راست و استوارش به چشم همه میآمد. چنان با صلابت و آرامش حرکت میکرد که انگار حتی ذرهای ترس و دلهره در وجودش راه نداشت. گویی با عشقی خالصانه و نیتی پاک، آماده بود جان خود را ـ که تنها سرمایه زندگیش بود ـ برای اسلام و رهبرش تقدیم کند.
چند ساعت بعد پرواز کرد؛ آسمانی شد و به مولای خود پیوست. یاد و راهش همچنان در دل همرزمان و همه کسانی که او را میشناختند زنده است؛ جوانی که با ایمان، مهربانی و شجاعت، نامی ماندگار از خود به جا گذاشت.»
انتهای متن/