وصیت به صبر و استقامت پس از شهادت
گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «حسینعلی رنجبر» یکم مهر ماه ۱۳۴۱، در شهرستان آمل به دنیا آمد. پدرش علی اصغر نام داشت. از سوی بسیج وارد جبهه شد و در تاریخ بیست و ششم اردیبهشت ۱۳۶۵، در حاج عمران بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. پیکر بزرگوار این شهید در گلزار شهدای امام زاده محمدطاهربه خاک سپرده شد.

فرازی از وصیت نامه شهید «حسینعلی رنجبر»:
برادران عزیزم! این را بدانید که میدانید که تمام کسانی که در سنگرهای اسلام دفاع میکردهاند، چشمان شان از شدت اشکی که به عشق و خوف خدا ریخته بود، صدمه دیده. شکم هایشان از روزههای فراوان لاغر شده و لب هایشان از دعا خشکیده و رخسار شان از بیداریهای شبانه زرد گشت. اما به چهرههای آنان همواره غبار پرطراوت نشسته بود. آری برادران من! این چنین کسانی بودند که رفتهاند پس راست اش سزاوار است که تشنه دیدارشان باشیم. خدایا! از تو میخواهم که مرگم را کشته شدن در راه خود قرار دهی و با دوستانت زیر پرچم رسولت. خدایا! از تو میخواهم به دست من دشمنان خود و رسولت را به قتل برسانی. ما یک امانت بیش نیستیم و این امانت دیر یا زود باید به صاحب اش برگردد. ما باید خودمان را بسازیم و اسیر دنیا نشویم. باید بدانیم که قیامتی وجود دارد. گول منافق را نخوریم. سکوت در مقابل منافق و صدام بدترین خیانت است.
وصیتی به همسرم:
همسرم! امیدوارم که بعد از شهادتم صبر و استقامت پیشه کنی و هرگز ناراحتی به خود راه ندهی و زیاد گریه و زاری نکنی، چون اگر یادت باشد مدتی که با هم زندگی کردهایم همیشه مسئله در رابطه با شهادت برای تان میگفتم که انسان بعد از ۷۰، ۸۰ الی آخرین عمر صد و خوردهای سال میمیرد عاقبت با هزاران گناه و معصیت بار سفر میبندد و میرود چه بهتر که این رفتنها در راه خدا باشد. اگر در راه خدا باشد، اجر عظیمی دارد. تنها تقاضای من به او این است که بعد از شهادتم اگر لایق باشم، برای خدا صبر و استقامت پیشه کنی و به دیگر خانوادهها بنگری که چه عزیزانی از دست دادهاند. ناراحتی تو باعث ناراحتی من میشود. میدانم اول زندگی توست. تو هم آرزو داشتی که با من زندگی کنی، من هم همین طور، ولی چه کنم که اسلام بیشتر از اینها میباشد و اگر هم در این مدت زندگی ناراحتی از بنده دیدهاید، مرا ببخشید و حلالم کنید. فرزند مرا خوب تربیت کرده که اسلحه به زمین افتاده مرا ایشان به دست گیرند. برای پاسداری از اسلام فردی لایق و با ایمان برای جامعه اسلامی بار آورید. طوری باشد که وفادار به اسلام و امام عزیز بشود. مسئله بعد از تمام کسانی که در این مدت بنده در جبهه بودهام و سرپرستی شما و بچهها را به عهده داشتهاند، سپاس گذار هستم و امیدوارم که خداوند عوض به ایشان بدهد.
وصیتی چند با برادرها
از برادرهای خود معذرت میخواهم و از ایشان حلالیت میطلبم. از هر دو برادر میخواهم اگر در این مدت عمری که با هم زندگی کردهایم، اگر بدی و اذیت و آزاری از این بنده حقیر دیدهاید، مرا به بزرگی خودشان ببخشند و حلالم کنند که نتوانستهام برادر خوبی برای شان باشم و به ایشان سفارش میکنم که مواظب فرزندم باشند، چون میخواهم فرزند من هم مثل من باشد، وقتی که بزرگ شد، بداند پدرش برای چه چیزی به جبهه رفت. برای چه چیزی به سپاه رفت. بداند که تنها همه این کارها برای رضای خداوند بوده و ادامه دهنده راهم باشد.ای برادران و خواهران عزیز! فریب این دنیای گول زننده را نخورید. به هر شکلی که باشد، دنیا میگذرد. باید فکر آخرت باشیم.
خواهرم! امیدوارم که مرا ببخشید که نتوانستهام برادر خوبی برایت باشم و میدانم چقدر به من علاقه داشتید و همیشه به من میگفتید برادر جان! وقتی که میخواهید به جبهه بروید پس زن و فرزند خود را به کی میخواهی بسپاری و من در جواب میگفتم خواهرم مگر نمیبینی که اسلام در خطر است؟ اگر من نروم پس کی برود؟ فعلاً اسلام به ما نیاز دارد. باید پاسدار خون همه شهدا که خالصانه جان دادهاند، باشیم. اگر در این مدت زندگی که از عمرم گذشت، ناراحتی و اذیتی دیدهاید، حلالم کنید و مرا ببخش و ببخش که نتوانستم در این مدت زندگی خدمتی برایت انجام دهم. امیدوارم که فرزندان تان را خوب تربیت کنید و آنها را فردی مذهبی اسلامی و لایق به جامعه تحویل دهید.
وصیتی که به پدران و مادران دارم، چون همان طوری که مطلع هستید بنده پدر و مادر ندارم از کلیه پدران و مادران این تقاضا را دارم که این بنده حقیر را به بزرگی شان ببخشند و تقاضا دارم کلیه پدران و مادران که جوانهای خودشان را تربیت اسلامی بکنند و نگذارند که جوان هایشان راه منحرف بروند و خطی جدای از اسلام انتخاب کنند و یا بیطرف بار آیند.
مادران و پدران! شما مسوول هستید. مسوول خون شهدا. باید در قیامت جواب گو باشد و از کلیه برادران و خواهران اگر اشتباهی و یا ناراحتی از این بنده دیدهاید، حلالم کنند و مرا ببخشند.
انتهای پیام/