شهید «خدابخش رضایی» با نان حلال، کار و تلاش و پایبندی به ارزشهای دینی، فرزندانش را به صبر، مسئولیتپذیری و خدمت به مردم تربیت کرد و سرانجام در بمباران هوایی سال ۱۳۶۴ به شهادت رسید. فرزندش «چراغعلی رضایی» با ادامه تحصیل و خدمت در سپاه، راه پدر را ادامه داد و بعدها گروه جهادی «شهید خدابخش رضایی» را برای خدمت به نیازمندان راهاندازی کرد. این روایت، حکایت پدری آسمانی و خانوادهای صبور است که یاد و منش شهید را با خدمت، گرهگشایی و آبادانی زندگی مردم زنده نگه داشتهاند.