گروه چند رسانهای نوید شاهد منتشر کرد؛
علیرضا شهرجو دانش آموز مدرسه شجره طیبه میناب، آرام و متین بود، حتی در زنگ تفریح کنار معلمش میماند و دفتر بچهها را تصحیح میکرد، در روز حادثه منتظر پدرش پشت درهای مدرسه بود. ساعت ۱۱ و ۱۷ معلم زنگ زد؛ ۶ دقیقه بعد مدرسه شجرهطیبه هدف قرار گرفت. پدرش که برای بردنش راه افتاده بود، در سر کوچه مدرسه با موج انفجار به زمین پرتاب شد و گوشهایش آسیب دید. مادرش که صدای انفجار را شنیده بود، وقتی به مدرسه رسید چیزی از آنجا نمانده بود. سه روز بعد، پیکری را با نشانه دندانهای فرزندش شناسایی کردند و دفنش کردند؛ اما بعد معلوم شد پیکر مال علیرضا نبود. تنها نشانهای که از پسرش برایش گذاشته بودند، یک جفت کفش سوخته بود که در نگاه اول شناختش.