پسری که با لبخند زندگی میکرد و دلنگران خواهرش بود

به گزارش نوید شاهد کردستان، بعضی خاطرهها با گذشت زمان کمرنگ نمیشوند؛ بلکه هر بار که به یاد آورده میشوند، داغی تازه بر دل میگذارند. خاطرات مادر شهید دانشآموز ماهان زارعی، روایت پسری است که تمام لحظات زندگیاش برای خانواده شیرین و دوستداشتنی بود؛ پسری که با لبخند زندگی میکرد، به دیگران انرژی مثبت میداد و از ناراحتی اطرافیانش دلگیر میشد.
مادر شهید در روایت خاطرات فرزندش میگوید: تمام لحظات زندگی ماهان برایم زیبا بود؛ حتی خوابیدنش و رفتنش به مدرسه. ماهان به غذا، تزیین سفره و آشپزی علاقه زیادی داشت، بهطوریکه بیشتر روزها پس از بازگشت از مدرسه، مستقیم به آشپزخانه میرفت و بسیاری از غذاها را خودش آماده میکرد.
او همیشه لبخند بر لب داشت و دوست نداشت هیچکس را ناراحت ببیند. مهربانیاش به خواهرش هم مثالزدنی بود؛ حتی اگر یک آبنبات داشت، باید برای خواهرش هم میآورد. تمام پساندازش را خرج میکرد تا خواهرش را خوشحال کند.
اما یکی از تلخترین خاطرات مادر از ماهان، به روز پیش از شهادتش بازمیگردد؛ روزی که نخستین حمله هوایی به کامیاران اتفاق افتاد.
مادر شهید با بغض از آن روز میگوید: خواهر ماهان در مدرسه بود و پس از شنیدن صدای انفجار، ماهان مانند گلوله به سمت مدرسه خواهرش دوید تا از او خبر بگیرد. خودم را به او رساندم و با اصرار قانعش کردم که به خانه برگردد. ماهان گریه میکرد و میگفت: «اگر بلایی سر خواهرم بیاید، من چه کار کنم؟»
وقتی مطمئن شد سرویس مدرسه، خواهرش را به خانه رسانده است، آرام گرفت و با همان لحن کودکانه و مهربانش گفت: «الان بروم خانه، یک سیلی به او میزنم، بعد بغلش میکنم و صد بار میبوسمش!»
مادر ادامه میدهد: ماهان نمیدانست که تنها چند ساعت دیگر در کنار ما خواهد بود و حدود ۲۴ ساعت بعد، در ساعت سه بعدازظهر، در پی حمله هوایی به کامیاران به شهادت میرسد.
او در پایان، آن روز را تلخترین و بیرحمترین روز زندگی خانواده توصیف میکند؛ روزی که برای همیشه در خاطرهاش بهعنوان روزی تاریک و فراموشنشدنی باقی مانده است.
ماهان زارعی، دانشآموز شهید کامیارانی، دوم مردادماه ۱۳۹۱ متولد شد و دهم اسفندماه ۱۴۰۴ در پی حمله هوایی به ایستگاه پلیس شهرستان کامیاران به شهادت رسید؛ نوجوانی که خاطره لبخندها، مهربانیها و عشق بیاندازهاش به خانواده، برای همیشه در قلب عزیزانش زنده خواهد ماند.