آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۶۲۸۱
۱۲:۰۱

۱۴۰۵/۰۸/۲۵
گفت‌و‌گو با پسر عموی شهید جنگ ۱۲ روزه «علی یاوری»

علی به مادرش قول بازگشت داد، اما شهید شد

پسرعموی شهید «علی یاوری»، از شهدای جنگ ۱۲ روزه، با روایت آخرین صبح زندگی این شهید گفت: علی روز انتقال به محل خدمت جدید، با خوشحالی به مادرش وعده داد که از این پس نزدیک خانواده خواهد بود و برای صرف ناهار به خانه بازمی‌گردد؛ وعده‌ای که ساعاتی بعد با خبر شهادتش به خاطره‌ای ماندگار و تلخ تبدیل شد.


علی به مادرش قول بازگشت داد، اما شهید شد
گاهی یک خاطره ساده از زندگی یک انسان، پس از سال‌ها به روایتی ماندگار تبدیل می‌شود؛ خاطره‌ای که در آن می‌توان عشق به خانواده، مسئولیت‌پذیری، آرمان‌خواهی و انتخاب مسیر زندگی را به‌روشنی دید. زندگی شهید «علی یاوری» نیز از همین جنس است؛ جوانی که در خانواده‌ای روستایی و ساده‌زیست رشد کرد، از همان دوران نوجوانی در کنار پدر و مادرش بود، در کار‌های کشاورزی و دامداری به آنها کمک می‌کرد و در کنار همه این مسئولیت‌ها، آرزوی خدمت در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در سر داشت.
او برای اینکه بتواند هم به وظیفه سربازی خود عمل کند و هم در کنار خانواده باشد، تصمیم گرفت محل خدمتش را به زادگاهش نزدیک‌تر کند. سرانجام با موافقت فرمانده، مقدمات انتقال او به حوزه مقاومت میانراهان فراهم شد؛ اما تقدیر به گونه‌ای دیگر رقم خورد. علی در همان روزی که با خوشحالی خبر انتقالش را به مادر داد و وعده بازگشت برای صرف ناهار را به او سپرد، در جریان جنگ ۱۲ روزه به شهادت رسید.
پسرعموی این شهید در گفت‌و‌گو با نوید شاهد کرمانشاه، با مرور خاطرات خانوادگی و آخرین روز زندگی او، از جوانی روایت می‌کند که اخلاق نیکو، محبت به خانواده و علاقه به خدمت، بخش جدایی‌ناپذیر شخصیتش بود.

از خانواده‌ای ساده‌زیست تا جوانی محبوب اقوام

پسرعموی شهید «علی یاوری» در ابتدای روایت خود با اشاره به شرایط خانوادگی و دوران کودکی شهید اظهار کرد: علی فرزند سوم خانواده و کوچک‌ترین فرزند آنها بود. خانواده‌اش در روستای کرگسار از منطقه دینور زندگی می‌کردند؛ خانواده‌ای روستایی، ساده‌زیست و علاقه‌مند به نظام و انقلاب که زندگی خود را با تلاش، کار و زحمت می‌گذراندند.

وی افزود: علی به دلیل کوچک‌ترین نوه بودن، از محبت و توجه ویژه پدربزرگ و مادربزرگ برخوردار بود و همواره مورد علاقه و توجه آنها قرار داشت. او از همان دوران کودکی در محیطی سرشار از محبت خانوادگی رشد کرد و ارتباط عاطفی نزدیکی با اعضای خانواده داشت.
پسرعموی شهید ادامه داد: علی علاقه زیادی به پدر و مادرش داشت و احترام ویژه‌ای برای آنها قائل بود. همیشه تلاش می‌کرد در کنارشان باشد و در کار‌های زندگی به آنها کمک کند. از آنجا که پدر و مادرش به کشاورزی و دامپروری مشغول بودند، او نیز در انجام امور مربوط به کشاورزی، نگهداری دام‌ها و سایر کار‌های روزمره مشارکت می‌کرد.
وی با اشاره به روحیه مسئولیت‌پذیری شهید گفت: علی با وجود سن کم، خودش را در قبال خانواده مسئول می‌دانست و هیچ‌وقت از کمک کردن به پدر و مادرش دریغ نمی‌کرد. حضور در کنار خانواده برایش اهمیت زیادی داشت و دوست داشت در سختی‌ها و دشواری‌های زندگی همراه آنها باشد.

اخلاق نیکو؛ ویژگی ماندگار شهید در خاطره اقوام

پسرعموی شهید «علی یاوری» درباره خصوصیات اخلاقی او گفت: علی جوانی بسیار مؤدب، خوش‌اخلاق، متواضع و محترم بود. رفتار او با اعضای خانواده، اقوام و آشنایان به‌گونه‌ای بود که همه از او رضایت داشتند و همیشه به نیکی از او یاد می‌کردند.
وی افزود: در جمع‌های خانوادگی، علی همواره احترام بزرگ‌تر‌ها را حفظ می‌کرد و با اطرافیان رفتاری صمیمانه و همراه با ادب داشت. اگر از اقوام درباره او سؤال می‌کردید، معمولاً پاسخ همه یکسان بود؛ اینکه علی جوانی مؤدب، بااخلاق و محترم است.
او ادامه داد: این ویژگی‌ها فقط به محیط خانواده محدود نمی‌شد. دوستان و آشنایان نیز به رفتار و منش او علاقه داشتند و ارتباط خوبی با او برقرار می‌کردند. علی با وجود سن کم، شخصیتی مسئولیت‌پذیر داشت و همین موضوع باعث شده بود در میان اقوام و اطرافیان جایگاه ویژه‌ای پیدا کند.

آرزوی خدمت در سپاه پاسداران

پسرعموی شهید در بخش دیگری از این گفت‌و‌گو با اشاره به علاقه علی به خدمت در سپاه پاسداران اظهار کرد: علی با وجود اینکه سن زیادی نداشت، ارتباط نزدیک و صمیمانه‌ای با من و برادرانم داشت. در صحبت‌های خانوادگی بار‌ها از علاقه خود به خدمت در سپاه می‌گفت.
وی افزود: به خاطر دارم که چندین بار مطرح می‌کرد اگر زمان خدمت سربازی‌اش فرا برسد، دوست دارد با کمک ما در سپاه پاسداران خدمت کند. علاقه زیادی به این مجموعه داشت و تمایلش این بود که دوران سربازی را در فضایی بگذراند که بتواند به نظام و کشور خدمت کند.

شهیدی که عشق به خانواده و تعهد به خدمت را در کنار هم داشت

پسرعموی شهید با اشاره به ویژگی‌های شخصیتی و خاطرات ماندگار علی اظهار کرد: شهادت علی برای خانواده ما هم افتخار بزرگی است و هم داغی که هیچ‌گاه فراموش نخواهد شد. او جوانی بود که در کنار علاقه به خانواده و احترام به پدر و مادر، به خدمت در سپاه و دفاع از کشور نیز علاقه داشت.
وی خاطرنشان کرد: علی می‌توانست همچنان در محل خدمت قبلی خود بماند، اما ترجیح داد به منطقه زندگی خانواده نزدیک‌تر شود تا بتواند در کنار انجام وظیفه، کمک‌حال پدر و مادرش باشد. این تصمیم نشان‌دهنده روحیه مسئولیت‌پذیری و علاقه عمیق او به خانواده بود.
او افزود: آخرین خاطره ما از علی، همان جوانی است که صبح با خوشحالی خبر انتقالش را به مادر داد و قول داد برای ناهار برگردد؛ اما دیگر بازنگشت. شهادت او افتخاری برای خانواده، دوستان و مردم منطقه دینور است. علی در راه انجام وظیفه و دفاع از کشور به شهادت رسید و نامش در شمار شهدای جنگ ۱۲ روزه ماندگار شد.
پسرعموی شهید ادامه داد: خوشبختانه این خواسته او محقق شد و علی دوران خدمت سربازی خود را در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سپاه ناحیه شهرستان سنقر آغاز کرد. از اینکه توانسته بود در مجموعه مورد علاقه‌اش خدمت کند، رضایت داشت و انجام وظیفه را برای خود یک مسئولیت مهم می‌دانست.

درخواست انتقال؛ برای اینکه در کنار پدر و مادر باشد

وی با اشاره به وابستگی عاطفی شهید به خانواده و علت درخواست انتقال محل خدمت او بیان کرد: علی به پدر و مادرش وابستگی زیادی داشت. از طرفی، چون در امور کشاورزی و دامپروری کمک‌حال خانواده بود، دوست داشت محل خدمتش به روستا نزدیک باشد تا بتواند بعد از انجام وظیفه سربازی، به خانه بازگردد و در کنار پدر و مادرش حضور داشته باشد.
او افزود: به همین دلیل تصمیم گرفت از فرمانده سپاه شهرستان درخواست کند در صورت امکان، محل خدمتش به حوزه مقاومت میانراهان در منطقه دینور منتقل شود. این منطقه فاصله بسیار کمی با روستای محل زندگی خانواده داشت و انتقال به آنجا می‌توانست شرایط مناسبی برای حضور بیشتر او در کنار خانواده فراهم کند.
پسرعموی شهید درباره پاسخ اولیه فرمانده گفت: در ابتدا فرمانده سپاه با درخواست او موافقت نکرد. به علی گفته بود که مدت زیادی از حضورش در مجموعه نگذشته و از عملکرد و خدمت او رضایت دارند؛ بنابراین بهتر است در همان محل بماند و به خدمت خود ادامه دهد.
وی ادامه داد:، اما علی اصرار داشت که به محل زندگی پدر و مادرش نزدیک‌تر باشد. توضیح می‌داد که مادرش تنهاست و خانواده به کمک او نیاز دارند. برایش مهم بود که بتواند در کنار انجام وظیفه، مسئولیت خود در قبال خانواده را نیز انجام دهد. سرانجام فرمانده با درخواست او موافقت کرد و برگه انتقالی‌اش صادر شد.

آخرین دیدار؛ مادری که منتظر بازگشت پسرش بود

پسرعموی شهید علی یاوری با تأثر از آخرین روز زندگی او گفت: روزی که برگه انتقالی به دست علی رسید، حدود ساعت هفت تا هفت‌ونیم صبح از سنقر به سمت میانراهان حرکت کرد. او پس از دریافت برگه انتقالی، ابتدا تصمیم گرفت به خانه برود و این خبر خوش را به مادرش اطلاع دهد.
وی افزود: علی وقتی به خانه رسید، با خوشحالی خبر داد که دیگر لازم نیست خانواده نگران رفت‌وآمد‌های او باشند؛ زیرا از این پس محل خدمتش در میانراهان خواهد بود و می‌تواند عصر‌ها در کنار پدر و مادرش باشد و در کار‌های خانه و امور کشاورزی و دامداری به آنها کمک کند.
او ادامه داد: علی به مادرش اطمینان داده بود که شرایط از این به بعد بهتر می‌شود و دیگر فاصله زیادی با خانواده نخواهد داشت. حتی از مادرش خواسته بود ناهار را آماده کند تا بعد از معرفی خود در محل خدمت جدید، برای صرف ناهار به خانه بازگردد.
پسرعموی شهید گفت: حدود ساعت هشت‌ونیم صبح بود که علی پس از دیدار با خانواده، برای معرفی خود به حوزه مقاومت میانراهان رفت. او در همان زمان با برادر بزرگ‌تر ما نیز تماس گرفت و خبر انتقالش را اطلاع داد. در این تماس گفته بود که سرانجام به منطقه میانراهان منتقل شده و از این پس در همان‌جا خدمت خواهد کرد.
وی افزود: همه‌چیز برای یک شروع تازه آماده بود. علی خوشحال بود که هم به آرزوی خدمت در سپاه رسیده و هم می‌تواند به خانواده نزدیک باشد؛ اما هیچ‌کدام از ما تصور نمی‌کردیم این دیدار و این وعده بازگشت، آخرین خاطره مادر از فرزندش باشد.

شهادت در نخستین روز حضور در محل خدمت جدید

پسرعموی شهید با اشاره به لحظات تلخ شهادت علی اظهار کرد: حدود ساعت ۱۰ تا ۱۰:۳۰ صبح بود که آن حادثه اتفاق افتاد. علی یاوری به همراه یکی دیگر از بسیجیان منطقه که از اهالی شهرستان سنقر بودند، در جریان جنگ ۱۲ روزه به شهادت رسیدند.
وی ادامه داد: خبر شهادت علی برای خانواده و همه کسانی که او را می‌شناختند بسیار سنگین و تلخ بود. ما نیز به محض اطلاع از این اتفاق، به دلیل ارتباط نزدیک و صمیمانه‌ای که با او و خانواده‌اش داشتیم، خودمان را به محل رساندیم.
وی افزود: در انتقال پیکر مطهر شهید و انجام مراحل غسل و کفن در کنار خانواده حضور داشتیم و در مراسم تشییع نیز همراه مردم منطقه بودیم. لحظات بسیار سختی بود؛ به‌ویژه وقتی به یاد می‌آوردیم که علی همان صبح با امید و خوشحالی به خانه رفته و به مادرش وعده داده بود برای صرف ناهار بازمی‌گردد.

علی به مادرش قول بازگشت داد، اما شهید شد

مردم دینور در بدرقه سرباز شهید سنگ تمام گذاشتند

پسرعموی شهید علی یاوری با اشاره به حضور مردم در مراسم تشییع پیکر مطهر این شهید گفت: مردم منطقه دینور از گذشته به ایمان، دینداری و روحیه انقلابی شناخته شده‌اند. آنها همواره در صحنه‌های مختلف پای کار ارزش‌های دینی و انقلابی بوده‌اند و در مراسم تشییع علی نیز حضور پرشوری داشتند.
وی در پایان افزود: حضور مردم و بدرقه باشکوه پیکر شهید، نشان‌دهنده جایگاه و احترام شهیدان در میان مردم این منطقه بود. خانواده ما نیز از این حضور و همراهی صمیمانه مردم قدردان است.
انتهای پیام/


گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه