خیرخواه بود و حقوقش را در راه خداوند خرج می کرد
به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید «محمد شایان فرد»، هفتم تیر ماه ۱۳۷۸، در خانوادهای مذهبی در شهر زاهدان دیده به جهان گشود. پدرش عباسعلی کارمند نیروی انتظامی بود و مادرش زهرا نام داشت. تحصیلاتش را تا مقطع کاردانی در رشته کامپیوتر ادامه داد. مجرد بود و در سپاه پاسداران مشغول خدمت بود. سرانجام ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ همزمان با حمله اسرائیل به ایران در حال دفاع از میهن اسلامی به درجه رفیع شهادت نائل آمد. مزارش در شهرستان زاهدان واقع است.

عباسعلی شایان فرد پدر شهید «محمد شایان فرد» نقل میکند: یکی از خصوصیات اخلاقیش این بود که احترام پدر و مادرش را داشت و زیاد به ما احترام قائل بود، خیرخواه بود و حقوقش را در راه خداوند خرج میکرد به افراد فقیر کمک میکرد حتی اگر فقیری کاپشن نداشت کاپشن خودش را به او میداد. زمستان سردی بود چند روزی بود که کاپشن نو خریده بود فرد فقیری آمد و سردش بود محمد همان جا کاپشن نو خودش را به او داد و خودش کاپشن قدیمی که داشت را میپوشید. بار دیگر فردی را میبیند که کفش ندارد و پا لخت است کفش هایش را به او میدهد و خودش با پای برهنه تا مغازهای در بازار میرود و دمپایی میخرد و با آنها به خانه بر میگردد. در مراسمات عروسی شرکت نمیکرد. چند ماه قبل از اینکه به شهادت برسد به او گفتیم الان وقت آن است که شما ازدواج کنید و تشکیل خانواده بدهید. به اون گفتم، چون در مراسمات عروسی شرکت نمیکردی کسی هم برای عروسیت نمیآید گفتم پدر اتفاقا مراسم عروسی من خیلی شلوغ میشود در حدی که شما حتی تعدادی زیادی از آنها را نشناسید همینطور هم شد در روز تشییع جنازه اش در زاهدان تعدادی خیلی زیادی از مردم آمده بودند که ما آنها را نمیشناختیم آن روز بود که بیاد حرف محمد افتادم.
فرد بسیار شجاع و نترسی بود. زمانی که دوران دانشگاه افسری به پایان میرسد به خواهر دوقلویش میگوید من لباسهایی که به من دادند را به زیارت حضرت معصومه (س) بردم و تبرکشان کردم و بعد از اینکه زیارت میآید به کرمان و مزار شهید حاج قاسم سلیمانی میرود و به ایشان میگوید آسوده باشید ما هستیم و از این کشور در مقابل دشمنان دفاع خواهیم کرد و ادامه دهنده مسیر شما هستیم و همانجا از حاج قاسم میخواهد به اون شجاعت این کار را بدهد.
به دلش افتاده بود شهید میشود.
در صحبتهایی که با ما داشت مادرش و خواهرانش متوجه شده بودند که محمد حرف از شهادتش میزند. وقتی برای مرخصی به زاهدان آمده بود به خواهر دوقولویش میگوید بیا و از من عکس بگیر زمانی که شهید شدم این عکسها را برایم چاپ کنید و روحیه خوبی داشت همیشه آرزو میکرد در راه دفاع از کشورش ایران به شهادت برسد. یکبار خواهر بزرگش لباس هایش را میشورد و متوجه نوشتهای روی لباسش میشود که نوشته بود ایران وطنم خاکش کفنم، این جمله را با ماژیک رو لباسش نوشته بود که حتی با شستن هم پاک نمیشد.
زهرا خدری مادر شهید «محمد شایان فرد» نقل میکند: محمد از دوران راهنمایی علاقه خاصی به حاج قاسم سلیمانی داشت، پیراهنی که روی آن عکس حاج قاسم چاپ شده بود را خریده بود و در خانه آن پیراهن را میپوشید. به همسایمان سفارش خرید این پیراهن را داده بود او هم از قم برایش خریده بود. محمد همیشه میگفت حاج قاسم فردی با اقتدار است و دوستش داشت. زمانی که خبر شهادت حاج قاسم را اعلام کردند ما سر سفره صبحانه به همراه خانواده نشسته بودیم وقتی خبر شهادت حاج قاسم را شنیدم بلند شدم و به اتاق رفتم و با صدای بلند گریه کردم محمد آمدو گفت مادرم برای شهدا کسی گریه نمیکند. محمد هم عکس حاج قاسم را در اتاقش نصب کرده بود.
محمد بدنی ورزیده داشت و حتی در دوههای آموزشی نسبت به بقیه ورزیدهتر بود و خیلی شجاع بود. در مراسمات مذهبی در حسینیه شهیدان جهان زاده شرکت میکرد و در آنجا عضو بسیج بود. در ایام محرم همیشه شال عزا بر تن داشت و عزاداری میکرد.
فردی دلسوز بود، ما خبرهای ناراحت کننده را به محمد نمیگفتیم، چون خیلی ناراحت میشد. همسایه ما کارمند سپاه بود محمد لباس هایش را نگاه میکرد و به من میگفت مادر آیا روزی میشود که من لباس سپاه را بپوشم من میگفتم هرچی خداوند بخواهد همان میشود. در زمان سربازی در ارتش پایش شکست وقتی اینجا آمد اصلا به خیالش نمیآورد که پایش شکسته است و تمامی کارهایش را خودش انجام میداد. وقتی از سپاه تماس گرفتند و خبر قبولیش را به او اعلام کردند آنچنان خوشحال شد که انگار دنیا را به او دادند محمد عاشق سپاه بود.
در مراسمات عروسی به دلیل حجاب شرکت نمیکرد و فقط در مراسم عروسی خواهرش شرکت کرد آن هم موقع توزیع غذا حتی در فیلم عروسی خواهرش هم نیست.
در دوران آموزشی محمد در مغز من توموری رشد کرد و دکترها اعلام کردند باید برای عمل جراحی به تهران بروم من به همراه دختر بزرگم به تهران رفتیم آنجا دخترم به برادرش محمد تماس میگیرد و به او میگوید محمد عمل مادر سخت و دشوار است که محمد به خواهرش میگوید نگران نباش من از امام رضا (ع) شفای مادر را گرفتم؛ و عمل من با موفقیت به پایان میرسد و همانطور که محمد گفته بود مشکلی پیش نیامد. حقوقش را پس انداز نمیکرد و به نیازمندان کمک میکرد. در دوران آموزشیش در مشهد من را با خود به مشهد برد و با ویلچر به نزدیکی ضریح میبرد وقتی با ولیچر بود مردم به او میگفتن خادم امام رضا (ع) هستی ما را هم با ویلچر ببر که محمد هم این کار را میکرد و زئرانی که نیاز به ویلچر داشتند آنها را جابجا میکرد رو به من کرد خندید و گفت اسم من هم به عنوان خادم امام رضا (ع) ثبت شد.
محمد به عطر زدن علاقه داشت و خیلی عطر میزد بعد از شهادتش شبی در هنگام خواب از بوی عطر زیاد از خواب پریدم و نگاه کردم ببینم چه کسی عطر زده که متوجه شدم همه خواب هستند آنجا بود که متوجه شدم محمد به دیدارمان آمده است. وقتی درجه و لباس سپاه را به او میدهند لباسش را به حرم حضرت معصومه (ع) میبرد و تبرک میکند بعد از قم به کرمان میرود و لباسش را به مزارش حاج قاسم میبرد و تبرک میکند و از خداوند میخواهد شجاعت حاج قاسم را به او نیز بدهد. محمد شجاع و نترس بود و همیشه آرزوی شهادت داشت. بخشی از حقوقش را برای مردم لبنان میفرستاد این موضوع را دوستش به ما گفت. مسئولیت پذیر بود و سردار حاجی زاده نیز از اون تقدیر کرده بود. با خواهر زادهها و برادر زادهایش با مهربانی رفتار میکرد و آنها نیز او را خیلی دوست داشتند. هر وقت محمد میآمد بچهها دورش جمع میشدند. آرزویم داشتن چفیه رهبری بود که بعد از شهادت محمد ایشان یک انگشتر به همراه چفیه توسط امام جمعه زاهدان به ما دادند.
کوثر شایان فرد خواهر شهید «محمد شایان فرد» نقل میکند:
متوجه شدم تدبیر و شجاعت خاصی دارد مثلا محمد در عملیات وعده صادق ۲ شرکت داشته و این موضوع را خیلی عادی تعریف کرد و اصلا ترسی نداشت عقیده داشت دشمن هیچی نداشت و کارهایشان اصلا ارزشی ندارند.